Weszły w życie Zasady Obowiązkowego Potwierdzenia Zgodności Wyrobów Umieszczonych na Jednolitych Listach 

30 lipca 2021 roku weszły w życie zasady obowiązkowego potwierdzania zgodności produktów, o których mowa w akapicie 1 ustępu 3 art. 46 ustawy „O regulaminach technicznych”. Zatwierdzająca je uchwała nr 1265 została podjęta 24 lipca. Dokument będzie obowiązywał przez 6 lat - do 30 lipca 2027 roku.

Zakres informacji podanych w dokumencie

Omawiane w niniejszym artykule zasady zostały ustanowione dla produktów, które znajdują się na ujednoliconych wykazach towarów podlegających procedurze obowiązkowej certyfikacji i deklaracji zgodności w krajowym systemie norm GOST R.

Regulamin zawiera 13 rozdziałów i 1 załącznik, w których określono:

  • postanowienia ogólne, obowiązujące terminy i definicje
  • spis osób uczestniczących w pracach nad procedurą obowiązkowego potwierdzania zgodności, zakres ich funkcji i obowiązków
  • procedurę obowiązkowej certyfikacji
  • szczegółowe zasady składania wniosków i podejmowania decyzji w sprawie wniosków przez jednostkę certyfikującą
  • zasady identyfikacji produktu, pobierania próbek do badań i pomiarów
  • zasady przeprowadzania oceny produkcji poprzez ocenę systemu zarządzania jakością lub analizę stanu produkcji
  • zasady badania produktów i rodzajów produktów
  • zasady analizy wyników certyfikacji i podejmowanie decyzji o wydaniu certyfikatu (lub odmowie jego wydania)
  • zasady kontroli inspekcyjnej produktów certyfikowanych
  • procedurę wygaszania, zawieszenia i odnawiania certyfikatów
  • szczegółowe zasady wymiany certyfikatu
  • procedurę deklarowania zgodności
  • zasady znakowania produktów 


Załącznik zawiera listę rosyjskich norm krajowych wraz z zasadami potwierdzania zgodności określonych rodzajów produktów, między innymi cementu, szkła hartowanego, energii elektrycznej i innych produktów.

Zasady certyfikacji produktów 

Zgodnie z Regulaminem certyfikacja towarów przeprowadzana jest przez jednostkę certyfikującą, posiadającą odpowiednią akredytację zgodnie z prawem rosyjskim. Wniosek o certyfikację musi zawierać informacje o wnioskodawcy, producencie, w tym Globalny Numer Lokalizacyjny w przypadku, gdy towary zostały wyprodukowane poza Federacją Rosyjską i krajami EUG, schemat certyfikacji, normę krajową oraz informacje o wykonawcy zamówienia, jeżeli producent złożył zamówienie w ramach tzw. produkcji private label, czyli produkcji w innych zakładach wyrobów pod własną nazwą.